خطوط به يكديگر برمي‌خورند. مي‌خواهند راهي به جايي باز كنند. چند ثانيه‌اي و شايد چند دقيقه‌اي طول مي‌كشد تا خط به نقطه مي‌رسد و صفحه باز مي‌شود.


صفحه‌اي كه گفته مي‌شود بزرگ‌ترين سايت همسريابي در دنيا است. فكرش را بكنيد؟ بزرگ‌ترين سايتي كه تاكنون بيش از دو هزار دختر و پسر را از طريق اينترنت به عقد و ازدواج همديگر درآورده است.
نه! ازدواج اينترنتي؟ نه!
ازدواج اينترنتي؟ خانواده روشنفكري داشته باشي و اسير هيچ نوع سنتي هم كه نباشي و يا اينكه خودت هم وسوسه شده باشي براي يك بار هم كه شده وارد اين سايت‌ها بشوي با شنيدن اينكه كسي به روش ازدواج اينترنتي با فردي آشنا شده و با او ازدواج كرده است. به نظرت اگر مسخره نيايد كمي خنده‌دار است.
اردبيلي مدير بزرگ‌ترين سايت همسريابي در دنيا روحاني است و روحاني بودن خود را عنصري مشكل‌گشا مي‌داند چرا كه در جامعه‌اي مثل ايران هنوز روش سنتي براي ازدواج معقول‌ترين روش است. درباره انتخاب روش اينترنتي براي ازدواج در جامعه‌اي كه هنوز نسبت به اين قضيه بي‌اعتماد است، مي‌گويد: اينترنت وسيله‌اي براي تبادل اطلاعات و بالا بردن علم و دانش موجب سرعت بخشيدن به اين موضوع است. مراحل ازدواج اينترنتي هم خيلي ساده است. وارد سايت مي‌شويد و فرمي را پرمي‌كنيد كه شامل مشخصات فردي و خانوادگي است و چند سؤال هم مثل داشتن تجربه ازدواج قبلي، تعداد اعضاي خانواده، داشتن خانه و برخي اعتقادات مثل مخالفت با كار بيرون در منزل و... هم طرح شده است كه بعد از ارسال فرم و پيدا شدن فرد مناسب قرار ملاقاتي گذاشته مي‌شود. ملاقاتي در حضور آقاي اردبيلي طرفين و البته با اطلاع يكي از اعضاي خانواده.
مكان مهم نيست
به خاطره اولين آشنايي فكر كنيد و از ديگران كه اين تجربه را دارند هم بخواهيد تا براي شما بازگو كنند در كجا و چگونه با يكديگر آشنا شده‌اند. اين اولين نكته‌اي است كه دكتر شاهروديان كه سال‌ها است در امور مشاوره خانوادگي و ازدواج فعاليت دارد به آن اشاره مي‌كند. او مي‌گويد: بسياري در دانشگاه با يكديگر آشنا مي‌شوند، عده‌اي همكار هم هستند و عده‌اي با آشنايي‌هاي خانوادگي دور و نزديك به اين مرحله مي‌رسند و البته در عصر جديد اينترنت هم يكي از بسترهاي آشنايي جوانان با يكديگر شده است. اما آيا همه آنهايي كه به روش سنتي ازدواج كرده‌اند در ازدواجشان موفق بوده‌اند و يا اينكه همگي شكست خورده‌اند. يا آنهايي كه شناخت‌هاي زيادي با يكديگر داشته‌اند و سال‌ها در دانشگاه و يا محيط‌هاي كاري با هم بوده‌اند صددرصد زندگي خوبي دارند؟
دكتر شاهروديان همه اين موارد و هزاران مورد ديگر را كه تنها جغرافيايي ساده است يك نقطه مي‌داند براي يك شروع كه مي‌تواند ادامه خوبي داشته باشد و يا اينكه بزودي به جدايي برسد. جدايي كه گاه جدايي فيزيكي و روحي را با هم دارد و گاه تنها يك طلاق عاطفي را براي زوجي رقم مي‌زند كه به بهانه‌هاي گوناگون و دلايل شخصي ـ و البته بسياري مواقع دلايل فرهنگي، اجتماعي ـ به زندگي سخت خود ادامه مي‌دهند.
خودت نه، ديگري!
ازدواج هندوانه‌سربسته است. دكتر شاهروديان اين ضرب‌المثل را از جنبه‌اي ديگر مورد بررسي قرار مي‌دهد و مي‌گويد ازدواج سربسته نيست بلكه اين ما هستيم كه مثل هندوانه سربسته مي‌مانيم و هيچ‌گونه شناختي از خودمان نداريم.
بسياري از ما زماني كه ازدواج مي‌كنيم هيچ هدف مشخصي نداريم جز اينكه تن به لباس دوخته‌شده‌اي مي دهيم كه فرهنگ، جامعه و خانواده براي ما دوخته است. لباسي كه با چشمان بسته تن به پوشيدن آن مي‌دهيم. لباس‌هايي كه از تنگي و گشادي آنها در رنج و عذاب هستيم.
او با عنوان اينكه بلوغ تنها يك شكل است و مثل ويتريني است كه خبر از داخل مغازه نمي‌دهد، گفت: بلوغ جسماني سن خاص و تعريف شده خود را دارد اما بلوغ فكري را نمي‌توان از روي ظاهر تشخيص داد. كما اينكه بسياري قبل از 16 ـ 15 سالگي به پختگي مي‌رسند كه توانايي يك زندگي مستقل را دارند و عده‌اي هم حتي با اينكه دهه سوم زندگي خود را مي‌گذرانند هنوز نمي‌دانند از زندگي چه مي‌خواهند.
دغدغه پنجم
ازدواج از 30 سال پيش تاكنون دستخوش تحولات بسياري شده، تحولاتي كه ورود به عرصه ديكتاتوري وسايل ارتباط جمعي موجب شده تغييرات آن بسيار بيشتر از تغييراتي باشد كه با حركت گاري زمانه رخ داده باشد.
در حالي كه 20 سال قبل بسياري از ازدواج‌ها با توجه به شرايط سني و شرايط عاطفي خاص رخ مي‌دادند. امروز براساس تحقيقات سازمان ملي جوانان ازدواج از دغدغه رديف اول و دوم به رديف دغدغه پنجم زندگي جوانان نزول پيدا كرده است. بسياري با پيش‌شرط‌هاي مادي تن به ازدواج مي‌دهند تا جايي كه اگر اين پيش‌شرط‌ها عملي نشود اگر زن و شوهر مشكل اساسي با يكديگر نداشته باشند تن به جدايي مي‌دهند.
از طلاق نترسيد
بسياري از ترس شكست در ازدواج دچار وسواس مي‌شوند و در آخر هم نمي‌توانند انتخاب درستي داشته باشند.
دكتر علي سعيدي هم كه سال‌ها است تحقيقات مختلفي در زمينه ازدواج انجام داده و اين پديده را از لحاظ اجتماعي مورد بررسي قرار داده است، با عنوان اين مطلب مي‌گويد: با اينكه طلاق داراي عوارض و تبعات بسياري است و غيرمستقيم آسيب‌هاي بسياري به پيكره جامعه وارد مي‌كند اما راهي است كه براي پايان دادن به يك زندگي نامطلوب تا جايي كه در قرآن هم به آن اشاره و گفته شده اگر نمي‌توانيد با يكديگر زندگي كنيد با خوبي و خوشي از همديگر جدا شويد.
دكتر سعيدي گفت: در حالي كه هميشه زوج‌ها را به درك متقابل يكديگر دعوت كرده‌ام و از آنها خواسته‌ام تا با نگرشي دوباره به زندگي و درك اينكه آنها مسئول آينده و زندگي فرزندان خود هستند راه ديگري به غير از طلاق برگزيند اما در بعضي موارد ازدواج كاملاً اشتباه صورت گرفته و هنوز هم عضو جديدي از اين پيوند به خانواده اضافه نشده با اين وصف مي‌توان جلوي اشتباه را گرفت و با طلاق هر فرد به دنبال زندگي خود برود و حتي زندگي موفق ديگري را تجربه كند.
دكتر سعيدي همچنين به جمله معروفي اشاره مي‌كند كه اصولاً در بسياري از خانواده‌هاي سنتي زير گوش دختران زمزمه مي‌شود و گفت: بسياري به دخترهاي خود مي‌گويند كه با لباس سفيد مي‌روي و با كفن سفيد برمي‌گردي و اين واقعاً جمله وحشتناكي است كه بسياري را به دره مرگ پنهان كشيده است و عده‌اي ديگر را كه تاب تحمل اين نوع زندگي را نداشته‌اند به فرار و خيانت كشانده و بسياري وقايع ديگر كه هر روز در صفحات حوادث مي‌خوانيم و باورشان نمي‌كنيم.
جنگ بدون آتش‌بس
فرق زندگي كردن با زندگي تا كجا است؟ صبح از خواب برمي‌خيزند سركار مي‌روند و شب جسم مرده‌شان را به خانه توان لبخند زدن ندارند و خود را معقول مي‌دانند. به همديگر عادت مي‌كنند و ترك آن را موجب مرض مي‌شمارند.
خانواده تنها يك خوابگاه خانوادگي تعريف مي‌شود و سرزميني كه زمان تبعيد در آن معلوم نيست. زنداني كه باز شدن قفل در آن به مرگ يكي از طرفين منتهي مي‌شود.
دكتر سعيدي طلاق را پديده‌اي تلخ مي‌داند كه خواسته و ناخواسته قسمتي از زندگي را تحت تأثير قرار مي‌دهد و اگر زخم آن ترميم نشود به قطع عضو مي‌انجامد. قطع عضوي كه دل نام دارد و زندگي از آن به ديگر عضوها جريان مي‌يابد.
دكتر سعيدي مي‌گويد: تا به كي بايد به يكديگر با زدن ماسك‌هاي غيرواقعي از چهره‌مان دروغ بگوييم! چرا نبايد لباسي را كه به اندازه تنمان نيست و گاه از فشار آن احساس خفگي مي‌كنيم را ترك كنيم و ديگران را هم ازار ندهيم ديگراني كه بسياري وقت‌ها پاره تن ما هستند. فرزنداني كه اين بازي دروغين و گاه اين جنگ بي‌آتش‌بس را تاب نمي‌آورند.